Həyat Başlarsa

 
Həyat Başlarsa

- Necə yəni?- Aytən üzümə sən ciddisən mənasında baxırdı.
- Aylin bunun necəsi var atası ölübdü- axmaqca bir sual soruşduğumu bilirdim amma neyniyə bilərdim. Ağlıma bir şey gəlmirdi. Ümidə o qədər dayaq durmağa çalışırdım ki, ölüm yadımdan çıxmışdı. Ümid yaxşı olmasa da mən çox ümidli idim. Ağlıma Ümid gələndə tez Aytənə baxdım.
- İndi Ümid hardadı?- məktəbin qapısını göstərdi

- Odur gəlirlər.- Ümidə baxanda kədəri uzaqdan belə hiss olunurdu. Amma gözlərində yaş yox idi.Yanımıza gəldiklərində Ümidi qucaqladım. Özümün belə çətinliklə eşitdiyim bir formada fısıldadım
- Bağışla. Bağışla məni Ümid- Məndən ayrılanda əllərini saçlarının arasına aldı
- Burdan getməliyəm. Xəstəxanaya getməliyəm. - Aytən vaxt itirmədən maşına tərəf getdi
- Gəl səni aparım. - maşın Lara, Ümid, Səlim və Aytənlə dolanda mənə yer qalmamışdı. Onlara mənə xəbər verməklərini dedikdən sonra uzqlaşdım. Bir müddət qapının qabağında axmaqva ətrafa baxdıqdan sonra özümü toplayıb, çantamdan telefonumu çıxardım və atama zəng elədim. Düzü nə deyəcəyimi bilmirdim. Sadəcə bu dəqiqə birisi ilə danışmalı və sakitləşməli idim. Atamın telefonu bir müddət çaldıqdan sonra telekatibə danışdı. telefonu iç sıxıntısıyla bağladım. Telefonu çantaya atmadan əvvəl taksi çağırmaq ağlıma gəldi. Yaxşı ki, taksi dayanacağı yaxın idi. Tez bir müddətdə taksi gəlmişdi. Telefondan Laranın mənə göndərdiyi Xəstəxananın ünvanını sürücüyə göstərdim. Daha sonra anama zəng elədim. Atamın əksinə daha tez açdı telefonu.
- Sən dərsdə olmalı deyildin Aylin?- dəqiqəsinə əsbləşməsi mənə heç də qəribə gəlmədi. Nə də olsa bu mənim anam idi.

- Ana, Fuad əmi rəhmətə gedib. Xəstəxanaya gedirəm.- sözü uzatmamaq ən yaxşısı idi. Anamın bir müddət səsi kəsildi
- İnanmıram - deyə sakitcə mırıldandı.
- Xəbər vermək istədim sadəcə- söhbəti uzatmadan telefonu örtmək istıyirdim. Hələ Laraya zəng edəcəkdim.
- Yaxşı sən get. Ümidi tək qoyma. Axşam evə gəl. Şam eliyib ailəliklə başsağlığına gedərik. - dedi bir nəfəsə. Yaxşı deyib telefonu bağladım. Laraya zəng elədim.
- Xəstəxanadasız?
- Artıq çatırıq- dedi buruq bir səslə. Sanki məni görürmüş kimi başımı sallayıb
- Yaxşı- dedim
- Mən də yanınıza gəlirəm indi. Ümid necədi?- bir müddət səs çıxmadı daha sonra
- Gözlə - dedi. Maşının qapısının açılıb bağlanma səslərini eşıtdim
- Ümid yanımdaykən danışmaq istəmədim, amma özünü qəribə aparır.
Ağlamır, gülmür, danışmır. Sanki şoka düşüb
- Normaldı atası ilə arasındakı bağ çox qüvvətli idi.- xəstəxananın yanına gəldiyimi görəndə sürücünün pulunu verib taksidən düşdüm
- Yaxşı bağla telefonu mən çatdım- deyib telefou örtdüm. Sürətlə xəstəxanaya yaxınlaşdım. Məni qarşılayan Lara idi. Sürətimi azaltmadan içəri girdim.
- Heç danışmadız?- başını sağa-sola salladı.
- Sadəcə bir zəng gəldi. Telefonla danışdı- Ümüdə yaxınlaşanda yavaşladım
- Kim ilə danışdı? anası ilə?
- Bilmirəm amma ansı ilə danışan kimi danışmırdı. Deyəsən yaxın bir dost idi. Atasının öldüyünü filan dedi- qaşlarım istəmədən çatıldı, amma bir şey demədim. Çünki Ümidin yanına gəlmişdik. Yavaşca Ümidin yanına oturdum. Əlimi onun çiyninə qoyum qoymayım bilmirdim. Necə i, bədənimin titrəyib titrəməməsini bilmədiyi kimi. Əlimi çiyninə qoyub yavaşca sığalladım. Ümidin çənəsindəki əzələnin səyridiyini gördüm. Bunun səbəbi əsəb və ya Şok deyildi. Bunun səbəbi atasını itirən gənc bir qız olmağı idi. Anası ağlayaraq xəstəxana otğından çıxanda, Ümidlə bərabər hamımız ayağa qalxmışdıq. Ümid anasını qucaqlayarkən ikisi də hönkür-hönkür ağlayırdı. Ağrını düşündüm. Ruhsal ağrının bədənsəl ağrını necə üstələdiyini. Ölümün arxasından buraxdığı insanlara yazıq olduğunu düşündüm. Kədərin həyat sevinci kiçik bir uşağınkəndan fərqsiz olan bu qızı, bu qədər güclü olan sarışına baxdım.
- Düşüncələrim beynimə ağır gələndə, gözümü yumub, gözümdən hələ axmamış yaşı sildim. Aytən Ümidi sakitləşdirəndə Larayla bir birimizə baxdıq. İkimizində başına indiyə kimi belə bir şey gəlməmişdi. Nə Lara nə də mən həyatımızın başında olan birini itiirməmişdik.
Aytən on üç yaşı olanda nənəsini itirmişdi. Xatirələr hələ də yadımdadı. Dəli kimi ətrafa hücum edib, ətrafı dağıdırdı. Onu sakitləşdirmək elə çətin olmuşdu ki, Nə qədər uzandığını hələ də bilmirəm. Amma bir şey var ki, onu da biz sakitləşdirmişdik. Lara, mən hələ Əfsun da var idi o vaxtlar. İndi də Ümidi sakitləşdirən insanlar biz idik. Hər nə qədər bu ağrini özümüz şəxsən bilməsək də. Dosdumuzun ağrısı bizim ağrımız idi. bu hər zaman belə olmuşdu. İndi də bizi tək qoymayan Ümidin yanında olacaqdıq.

Özümə gəldikdən sonra Ümidə yaxınlaşdım. Yerə çökmüş bədəninin yanına oturdum. Qollarımla pərişan olmuş bədənini qucaqladım. Titrəyirdi. Qışda çöldə qalmış pişik balası kimi. Bir birimizi qucaqlarkən qulağına fısıldadım
- Biz həmişə yanında olacağıq- ağlamağı daha da şıddətləndi. titrək səsi ilə
- Bilirəm- deyə mırıldandı. Artıq gözümdən yaşların axmasının qarşısını ala bilmirdim. Hərkəsin içində ağlamaqdan zəhləm gedirdi. Amma dosdu, onun bu halına dayana bilmirdim. Bir azda elə durduqdan sonra, onu qaldırıb oturacağa oturtdum. Bir müddət sonrada Ümidin əmisi Qaya gəldi. Ümidlə bir az da durduqdan sonra cənazə ilə bağlı işlərin olduğunu və Ümidin də Evdə olmasının daha yaxşı olacağını dedi. Ümid və anası bir şey demədən razı oldular. Onsuzda ikisinin də danışacaq halı yox idi. Maşının yanına qədər olarla getdikdən sonra Ümidi durdurdum
- Ümid mən burdan evə getməliyəm. Anamgil məni gözləyir. Onlarla da danışacam. Axşam sizə gələcəyik nə isə olsa mənə xəbər ver yaxşı? - Ümid sadəcə başını yelləməklə qalmışdı. Maşın Gözdən itənədək orda durdum. Tez bir taksi saxladıb evə gəldim. Fikirləşdiyim kimi, atam evə gəlmişdi və evdə bir matəm havası var idi. Ümidi qucaqlayaraq axıtmadığım göz yaşlarımı atamı qucaqlayaraq axıtdım. Atam məni qucaqlayaraq alnımdan öpdü. Heç kimə toxundurmadığım saçlarımı slğalladı. O saçlara ancaq atam toxuna bilərdi. Ümidi başa düşə bilirdim. Əgər atama nə isə olsa, məhv olardım. Sonda nəfəs alışım düzələndə atamdan uzaqlaşdım.
-Çox vaxt itirməyək-dedim- Ümidin yanında olmaq istəyirəm. - Atam gülümsəyib alnımdan öpdü

- Yaxşı qızım- deyə fısıldadı. Anamla nənəm bizə baxmaqdan əl çəkib süfrəni düzəltdilər. Kömək üçün ayağa qalxanda, anam əlini çiynimə qoyub dincəlim dedi. Etiraz etmədi. Ümidin yanında olmalı idim. Ümid söz verirəm sən yaxşı olanadək yanında olacağam....


Geri dön

qirilmis qelb

  • 2 oktyabr 2014 10:00
  • Məqalə: 65
  • Şərh: 2777
  • Bal:
Hmm. .............

--------------------
I LoVe yOu wiTh aLL mY hEaRt

-Kralica-

  • 1 oktyabr 2014 19:19
  • Məqalə: 696
  • Şərh: 8731
  • Bal:
{awards}
tewekkurlerrrr

--------------------




Tek ve Son

  • 11 sentyabr 2014 15:02
  • Məqalə: 5
  • Şərh: 518
  • Bal:
{awards}
Teshekkur.

Fatmanur

  • 10 sentyabr 2014 18:24
  • Məqalə: 30
  • Şərh: 791
  • Bal:
{awards}
Təşəkkürlər

--------------------

Lalicka^^

  • 9 sentyabr 2014 19:08
  • Məqalə: 0
  • Şərh: 11
  • Bal:
{awards}
Bu 1ci bolumddiki? Ha bide Umid oglandida heee? Kafam kariwti)))
Maraqliydi tesekkurler...

^^YeRaZKa MeLeK^^

  • 8 sentyabr 2014 16:40
  • Məqalə: 190
  • Şərh: 4278
  • Bal:
{awards}
ürəyim vaxtım yox idi oxumağa atdım seçilmişlərə mütləq oxuyacam love

--------------------

__AzEkO__

  • 8 sentyabr 2014 13:08
  • Məqalə: 61
  • Şərh: 535
  • Bal:
{awards}
meqaleye gorre tsk

--------------------

AySenKa

  • 8 sentyabr 2014 11:12
  • Məqalə: 27
  • Şərh: 2156
  • Bal:
{awards}
Təşəkkürlər

ヅ Bad Girl ヅ

  • 8 sentyabr 2014 11:05
  • Məqalə: 789
  • Şərh: 20377
  • Bal:
{awards}
✰ღMouRnfuL GirLღ✰,
demez

--------------------

★★ Pessimistka ★★

  • 8 sentyabr 2014 09:45
  • Məqalə: 125
  • Şərh: 1146
  • Bal:
{awards}
canim menim tewekkurler superdi

Abuzer_el_Gafari

  • 8 sentyabr 2014 02:14
  • Məqalə: 8
  • Şərh: 372
  • Bal:
{awards}
Cox uzandi)))) tesekkur

Cox uzandi))) tesekkur

.::Fidaw::.

  • 8 sentyabr 2014 00:30
  • Məqalə: 3
  • Şərh: 1068
  • Bal:
{awards}
Umud qizdi ya oqlan onu anlamadim. Ona gore yariya kimi oxudum

Biqeyrət....

  • 7 sentyabr 2014 23:44
  • Məqalə: 196
  • Şərh: 8733
  • Bal:
{awards}
təşəkkürlər

_leka_the_one_

  • 7 sentyabr 2014 23:22
  • Məqalə: 65
  • Şərh: 1473
  • Bal:
{awards}
Təşəkkürlər..

✰ღMouRnfuL GirLღ✰

  • 7 sentyabr 2014 22:03
  • Məqalə: 129
  • Şərh: 5081
  • Bal:
{awards}
ஐღ.Təşəkkürlər werhlere gore Sabow sagolsun.ღஐ

--------------------

2-ci kurs telebesi

awka-patnowka

  • 7 sentyabr 2014 20:47
  • Məqalə: 6
  • Şərh: 393
  • Bal:
{awards}
tewekkurler

--------------------
heyatima anlam qatiram...... ♥ ████████_________| %50 Loading...

вคɴค iкiмizi คɴlคт ❤

  • 7 sentyabr 2014 20:42
  • Məqalə: 665
  • Şərh: 18421
  • Bal:
{awards}
Hekayeye gore saol♥

İnformasiya
Məqalələrə dərc olunan gündən etibarən 30 gün ərzində şərh yazmaq mümkündür.
 

Online

İstifadəçilər: 5
Qonaqlar: 44
Cəmi: 63

 

Top 10 Müəllif

♦ ֆɛყмʊʀ ֆoռмɛZ ♦
Xəbərləri: 1
Cəmi: 1135
 
 
{slinks}