HƏYATDA QƏRARLAR KİBRİTƏ BƏNZƏR…
Bir nəfər biliyi ilə məşhur olan bir kralın yanına gedir.
Kraldan soruşar: “Əfəndim, söyləyin mənə, hayatda azadlıq vardırmı?”
Kral “Əlbəttə” deyir, “Sənin neçə ayağın var?”
Adam suala mat qalaraq “İki, əfəndim” deyər.
Kral “Lap yaxşı, tək ayağının üstündə' dura bilərsənmi?”.
“Əlbəttə” -deyə cavab verir adam.
Kral “O halda hansı ayağın üstündə duracağına qərar ver”.
Adam bir az düşünər və sol ayağı üstündə durmağa qərar verər.
“Yaxşı,” -deyir kral. “İndi də o biri ayağını qaldır”.
Adam çaşır “Bu imkansızdır axı, kralım” deyir.
“Gördünmü?” kral cavab verər, “Azadlıq budur. Sadəcə ilk qərarı almaqda azadsan. Ondan sonrasında deyil”.
Tiziano Terzaninin “Atlı qarışqa ilə bir tur daha” adlı kitabında oxuduğum bu kiçik hekayə illərdir mübahisə mənbəyi olan azadlıq anlayışı üzərində bir daha düşünməyimə yol açdı. Həyat həqiqətən belədir. İlk qərarı alırdın və ardı o ilk qərara bağlı olaraq reallaşırdı. Həyat səhv qəbul etmirdi. İlk qərarın doğruysa işlər yolunda gedirdi, amma yanlış bir qərar verdinsə, zəncirləmə də yanlış olurdu. Məsələn, peşəni seçərkən... Yaxşı düşünmədən, bacarıqlarının fərqinə varmadan bir peşə seçdiyində ömür boyu işini zorla görməyə məhkum olursan. İşinin başındaykən başqa bir iş görməyi istəyirsən. Amma bilirsən ki, azadlığını istifadə etmiş ilk qərarı vermisən və yenidən başlama cəsarətin yoxdur. Həyatda bəzi insanlar var ki, onlar her şeyi arxada buraxıb yenidən başlayacaq qədər cəsurdurlar. Amma sən onlardan biri ola bilmirsən. Oysa həyat çox qısadır və xoşbəxt olmadığın işlərlə zaman öldürmək eyni zamanda ruhunu öldürməyə bərabərdir. Evlilik məsələsində də yaxşı qərar vermək lazsımdır. Yanlış bir qərar eyni evdə yaşayan iki düşmən yarada bilər. Sevgi əzaba çevrilə bilər və həyatını cəhənnəmə çevirə bilər.
İlk qərarı verəndə azadsan, lakin davamında sənin qərarına bağlı olmayan bir çox şey reallaşır. Həyat qərarlardan ibarətdir və qərarlar kibritlərə bənzəyir. Doğru yerdə yandıranda səni isidəcək atəş, şorbanı qaynadacak atəş olur, yanlış yerdə yandıran vaxt isə içində olduğun evlə birlikdə səni də yandırır. Həyat sadə bir oyun deyil. Oyunun qaydalarını bilməyin və ona görə oynamağın lazımdır. Amma çox vaxt oyunun qaydalarını bilmək belə kifayət etmir. Daha önəmli olan başqa bir şey var. Özünü tanımaq... Nə istədiyini, nəyin səni xoşbəxt edəcəyini və kim olduğunu, nələr edə biləcəyini bilmək məcburiyyətindəsən. Ancaq o zaman doğru qərarlar verər və məsud bir həyata sahib ola biılərsən. Və qərarlar kibritə bənzər... Ya özünü yandırarsan, ya da isidərsən... HƏR ŞEY KÖNLÜNÜZCƏ OLSUN.
Bir nəfər biliyi ilə məşhur olan bir kralın yanına gedir.
Kraldan soruşar: “Əfəndim, söyləyin mənə, hayatda azadlıq vardırmı?”
Kral “Əlbəttə” deyir, “Sənin neçə ayağın var?”
Adam suala mat qalaraq “İki, əfəndim” deyər.
Kral “Lap yaxşı, tək ayağının üstündə' dura bilərsənmi?”.
“Əlbəttə” -deyə cavab verir adam.
Kral “O halda hansı ayağın üstündə duracağına qərar ver”.
Adam bir az düşünər və sol ayağı üstündə durmağa qərar verər.
“Yaxşı,” -deyir kral. “İndi də o biri ayağını qaldır”.
Adam çaşır “Bu imkansızdır axı, kralım” deyir.
“Gördünmü?” kral cavab verər, “Azadlıq budur. Sadəcə ilk qərarı almaqda azadsan. Ondan sonrasında deyil”.
Tiziano Terzaninin “Atlı qarışqa ilə bir tur daha” adlı kitabında oxuduğum bu kiçik hekayə illərdir mübahisə mənbəyi olan azadlıq anlayışı üzərində bir daha düşünməyimə yol açdı. Həyat həqiqətən belədir. İlk qərarı alırdın və ardı o ilk qərara bağlı olaraq reallaşırdı. Həyat səhv qəbul etmirdi. İlk qərarın doğruysa işlər yolunda gedirdi, amma yanlış bir qərar verdinsə, zəncirləmə də yanlış olurdu. Məsələn, peşəni seçərkən... Yaxşı düşünmədən, bacarıqlarının fərqinə varmadan bir peşə seçdiyində ömür boyu işini zorla görməyə məhkum olursan. İşinin başındaykən başqa bir iş görməyi istəyirsən. Amma bilirsən ki, azadlığını istifadə etmiş ilk qərarı vermisən və yenidən başlama cəsarətin yoxdur. Həyatda bəzi insanlar var ki, onlar her şeyi arxada buraxıb yenidən başlayacaq qədər cəsurdurlar. Amma sən onlardan biri ola bilmirsən. Oysa həyat çox qısadır və xoşbəxt olmadığın işlərlə zaman öldürmək eyni zamanda ruhunu öldürməyə bərabərdir. Evlilik məsələsində də yaxşı qərar vermək lazsımdır. Yanlış bir qərar eyni evdə yaşayan iki düşmən yarada bilər. Sevgi əzaba çevrilə bilər və həyatını cəhənnəmə çevirə bilər.
İlk qərarı verəndə azadsan, lakin davamında sənin qərarına bağlı olmayan bir çox şey reallaşır. Həyat qərarlardan ibarətdir və qərarlar kibritlərə bənzəyir. Doğru yerdə yandıranda səni isidəcək atəş, şorbanı qaynadacak atəş olur, yanlış yerdə yandıran vaxt isə içində olduğun evlə birlikdə səni də yandırır. Həyat sadə bir oyun deyil. Oyunun qaydalarını bilməyin və ona görə oynamağın lazımdır. Amma çox vaxt oyunun qaydalarını bilmək belə kifayət etmir. Daha önəmli olan başqa bir şey var. Özünü tanımaq... Nə istədiyini, nəyin səni xoşbəxt edəcəyini və kim olduğunu, nələr edə biləcəyini bilmək məcburiyyətindəsən. Ancaq o zaman doğru qərarlar verər və məsud bir həyata sahib ola biılərsən. Və qərarlar kibritə bənzər... Ya özünü yandırarsan, ya da isidərsən... HƏR ŞEY KÖNLÜNÜZCƏ OLSUN.
Əfsanə olmaq istəyən bizimlədi ...
Sənin musiqi zövqün ...
Fikrini bizimlə paylaş ...
Söhbətə qoşul, yeni dostlar tap ...
Mobil əyləncə dünyan ...
Description

























